25 Şubat 1907, Gümülcine'de doğan yazar, İstanbul Öğretmen Okulu’nu bitirdi, Yozgat’ta bir yıl öğretmenlikten sonra, 1928 yılında Milli Eğitim Bakanlığı tarafından Almanya’ya gönderildi. 1930’da Türkiye’ye döndükten sonra Aydın, Konya ve Ankara’da Almanca öğretmenliği, Milli Eğitim Bakanlığı Yayın Müdürlüğü’nde memurluk ve Devlet Konservatuvarı’nda dramaturgluk yaptı. 22 Aralık 1932'de bir toplantıda okuduğu hicviyesi sebebiyle tutuklanarak Sinop Hapishanesi’ne gönderildi. Cumhuriyet’in 10. yılında çıkan af kapsamında tahliye edildi. 1944’te kendisini vatan hainliğiyle suçlayan Nihal Atsız’a dava açtı, duruşmalar sırasında olaylar çıktı. Sabahattin Ali, 1930’lu yıllarda öyküye yeni ve gerçekçi bir soluk getirmiş, Anadolu insanını, kendi duyarlılığıyla birleştirerek gerçekçi bir perspektifle ele almış, incelikli ve duyarlı diliyle kaleme aldığı romanlarla da adından söz ettirmiştir. Aziz Nesin’le Markopaşa isimli mizah gazetesini çıkarmıştır. 2 Nisan 1948’de Bulgaristan’a geçmek için çıktığı yolda öldürülmüştür.

Öykü: Değirmen (1935), Kağnı (1936), Ses (1937), Yeni Dünya (1943), Sırça Köşk (1947).

Şiir: Dağlar ve Rüzgâr (1934).

Roman: Kuyucaklı Yusuf (1937), İçimizdeki Şeytan (1940),

Kürk Mantolu Madonna (1943)

Piyes: Esirler (1936)

Tercüme: Max Mimmerich, Tarihte Garip Vakalar (1936); Sophokles, Antigone (1941); Christian F. Hebbel, Gyges ve Yüzüğü (1944).