On ikinci yüzyılın ikinci yarısı ile on üçüncü yüzyılın ilk çeyreği arasında yaşadığı bilinen âlim, vâiz ve şair Avfî, Buhara’da doğmuştur. İlim tahsilini Buhara’da hüküm süren bir ulemâ ailesi olan Burhanoğulları’ndan Ömer b. Mesud b. Ahmed gibi büyük din âlimlerinin yanında alan Avfî, daha sonra doğduğu yerden ayrılarak Semerkant’a gider. Burada Sultan Tamgaç Han’ın sarayına girer. Yeteneği ve zekâsı sayesinde çok geçmeden şehzade Kılıçarslan Hakan Nusreddin’e tanıtılır ve divan-ı inşa makamının sorumluluğunu üstlenir. Daha sonra bu görevinden ayrılan Avfî, Horasan ve Hindistan’ın birçok şehrini gezer. Bu yolculuklarında önemli âlim ve şeyhlerle tanışır. Moğol saldırısının baş göstermesi üzerine Sistan’a giden Avfî, Nâsirüddin Kabâçe’nin sarayına girer. Avfî, yolculukları sırasında edindiği tecrübe ve notları ile Lübâbü’l-elbâb adlı eserini hazırlar ve eseri Kabâçe’nin vezirine ithaf eder. Delhi sultanı İltutmuş’un Kabâçe’yi yenmesi üzerine Delhi’ye getirilen Avfî, Cevâmiü’l-Hikâyât’ı burada tamamlar ve eserini Delhi sultanının vezirine ithaf eder. Avfî’nin bu eseri dışında Arapça’dan Farsça’ya tercüme ettiği ve bu eserinde sıkça yer verdiği el-Ferec ba‘de’ş-şidde adlı bir de tercüme eseri bulunmaktadır.